مكتب طباعة الكتب المساعدة التعليمية

492

موسوعة الإمام الحسين ( ع ) ( تاريخ امام حسين ع )

ابن طاووس ، اللّهوف ، / 38 - 44 - عنه : المجلسي ، البحار ، 44 / 337 - 339 ؛ البحراني ، العوالم ، 17 / 187 - 189 ؛ الدّربندي ، أسرار الشّهادة ، / 229 - 230 ؛ القمي ، نفس المهموم ، / 87 - 89 ؛ المازندراني ، معالي السّبطين ، 1 / 252 - 254 ؛ الجواهري ، مثير الأحزان ، 33 - 35 ؛ المقرّم ، مقتل الحسين عليه السّلام ، / 160 - 162 ؛ بحر العلوم ، مقتل الحسين عليه السّلام ، / 147 - 149 ؛ مثله الأمين ، أعيان الشّيعة ، 1 / 590 ، لواعج الأشجان ، / 40 - 42

--> - در موردى كه تو خشمناك گردى ، ما رضايت ندهيم واز محلّى كه تو كوچ كنى ، ما آن‌جا را وطن نگيريم . اختيار ما به دست تو است . ما را بخوان كه أجابت خواهيم كرد ودستور بده كه فرمانبريم . هروقت تصميم بگيرى ، ما در اختيار تو هستيم . » يزيد بن مسعود گفت : « به خدا قسم اى بنى سعد ، اگر با من مخالفت كنيد ، خداوند هرگز شمشير را از ميان شما نخواهد برداشت وهميشه شمشيرهاى شما در ريختن خون يكديگر به كار خواهد رفت . » سپس نامه‌اى به حسين عليه السّلام نوشت : به نام خداوند بخشايندهء مهربان ! امّا بعد ، دستخطّت به من رسيد وآنچه را كه از من خواسته بودى ، دانستم . دعوتم فرموده‌اى كه حظّ خود را از فرمانبرى تو به دست آورم وبه نصيبي كه از يارى تو دارم ، نايل آيم وراستى كه خداوند هيچ‌وقت روى زمين را از كسى كه كار خيرى انجام دهد ويا رهبر راه رستگارى باشد ، خالى نمىگذارد وامروز حجّت الهى بر خلقش وامانت أو در زمينش شماييد . شما از فرع همان درخت زيتون احديّت هستيد كه ذات مقدّسش ريشه آن است وشما شاخه‌هاى آن . تشريف بياور كه طاير اقبال بر سرت بال گشوده است ؛ زيرا گردنهاى بنى تميم ، براي امتثال أمرت ذليل وباقيماندهء آنان در پيروى از فرمان تو سرسخت‌تراند از شترى كه سه روز چريده وبا شكم پر بر سر چشمهء آب فرود آيد . قبيلهء سعد را نيز سر به فرمان تو كرده‌ام وننگ مخالفت را از دامنشان با آب بارانى شسته‌ام كه از ابر سفيد فرود ريزد ؛ ابرى كه از درخشش برق سفيد نمايد . حسين عليه السّلام وقتي نامه را خواند ، فرمود : « تو را چه مىشود ؟ خداوند در روز ترس ، آسوده خاطرت فرمايد وعزّتت را روزافزون كند ودر روز قيامت كه تشنگى به نهايت رسد ، سيرابت فرمايد . » ولى همين‌كه شخص نامبرده : ( يزيد بن مسعود ) آمادهء بيرون شدن به سوى حسين گشت ، پيش از حركت ، خبر رسيد كه حسين عليه السّلام كشته شد . وى [ براي ] از دست رفتن اين سعادت بسيار متأثّر وناراحت گرديد . فهرى ، ترجمه لهوف ، / 38 - 44